Öyle Bir Rüya Gördüm Ki!

Bugün öyle bir rüya gördüm ki, hem de gözleri açık Allah (azze ve celle) izin verirse bu riyamı sizlerle paylaşmak istiyorum. Allah’u Teala hayırlara vesile kılsın inşaallah.

Rüyamda bir Müslüman topluluğunun içindeydim, o topluluktaki herkes namaz vakti konusunda o kadar hassastı ki yahudilerin balıkları gibi dükkanlarına doluşan müşterilerinin yoğunluğuna aldırmadan namazlarının vaktini yine de geçirmiyorlardı. İşlerine gösterdikleri önem ve ehemmiyetin kat kat fazlasını Müslüman kardeşlerine gösteriyorlardı. Kardeşleri arasında ziyaretleşeceklerinde mutlak suretle fakirler yahut durumu çok daha az iyi olanları önceliyorlar, onların hallerini hatırlarını sormayı asla ihmal etmiyorlardı. Bir Müslümandan eğer 1 aydan fazla haber alamadıkları olduğunda kendisinden gidip helallik istiyorlar, “ama o gelmiyor” demeden onu Allah (azze ve celle) için sevdiklerini gösteriyorlarlardı. Birbirlerine asla kaş göz işareti ile yahut yanındakini hafifçe dürterek “kalk gidelim, hadi yeter, sıkıldım, şuna bak!” anlamına gelecek şekilde işaretleşmiyorlardı.

İşlerinin biraz olsun düşeceğini bilmelerine rağmen Pos cihazı gibi kendilerini bankaların bir çalışanı haline getirmiyor, müşterilerini “bunlar müşrik, bunların malı helal, o zaman kandırabiliriz” gibi bir düşüncede olmaksızın (her ne kadar doğru da olsa) o kadar dürüst davranıyorlardı. Çalıştıkları için Allah’u Teala onlara mal ve para veriyordu, onlar ise dünün fakirleri, ellerinde hiç bir şeyleri olmayan kişiler olduklarını unutmaksızın takvaya sarılarak ihtiyaç sahiplerinin ihtiyaçlarını “cömertçe” gideriyorlardı. Hatta öylesine ki kendi evlerine almadıklarını, kendi çocuklarına giydirmediklerini, kardeşlerine götürüyorlardı. Malın en iyisini seçiyorlardı, sadakanın da en iyisini…

Bu topluluk öyle bir topluluktu ki kendi içlerinde kendilerinin bir eksikliğini yahut topluluk olarak yanlış davranışlarını tespit edip kendilerine usulünce uyarı yapanlara buğzetmek kızmak, gıcık olmak vb. şöyle dursun kendisine hayır dua edecek kadar olgun ve durumunun farkında insanlardı. Bir yere arabaları ile ziyarete gideceklerken mutlak suretle başka kardeşlerini davet ediyorlar, sahip oldukları mallarda kardeşlerinin de haklarını gözetiyorlardı. Gerek karakterterlerinden gerekse de takva eksikliğinden dolayı kardeşleri içinde sorunlarını tespit ettikleri kişilere daha da bir ehemmiyet veriyorlar ve Allah (azze ve celle) korusun, kardeşlerinin ateşe düşme ihtimalinin olduğuna karşı bu durumda olanlara daha fazla sahip çıkıyorlardı.

Durumu müsait olup da Kurban ibadetini yaptıklarında özellikle fakirleri önceliyorlar, onlar etten yemeden yemiyorlardı. Özel günlerde mutlak suretle kendisine gidilmeyenleri kolluyorlar önce onlara gidiyorlardı. Müslüman kendini acınacak halde göstermez, ihtiyacı olduğunda da gizler, bazen de durumu çok iyiymiş gibi de davranır. Bu durumun bilincinde olan Müslümanlar misafir olarak gittikleri evde gerek kendileri gerekse de hanımlarına araştırma yaptırırlar ki bu araştırma  en azından su içme bahanesi ile buzdolaplarına bakmak olurdu ki ihtiyaç halinin en güzel görüneceği yerlerin başında gelirdi. Birisi birinden borç istediğinde, “ama altın olarak var, dolar olarak var, yahut yok” demiyorlardı. Hatta ihtiyaç sahibinin bu konudaki talebinin Allah (azze ve celle)’a borç vermek yahut O’nunla (azze ve celle) ticaret yapmak gibi görürlerdi ki en hayırlı ticaret olarak bunun bilincindelerdi.

Şirk ehli cemaat mensupları onlara gıpta ile bakıyorlardı, giyimleri, sakalları, davranışları ile tam bir takva içindeydiler. Müşterilerine karşı yahut çalıştıkları yerlerin yöneticilerine karşı daha iyi görünmek ya da daha makul görünmek adına bunlardan taviz vermiyorlardı. Verenleri ise topluluğun ileri gelenleri usulünce uyarıyor ve uyarılan da bunu en acilinden hayata geçiriyordu.

Her Muvahhid Müslüman gibi onlarda içlerinde cihaz aşkı ile yanıp tutuşuyor durumu iyi olanlar dünyanın muhtelif yerlerindeki cihad çağrılarına yanıt veriyorlardı. Cihada gitmek isteyen diğer kardeşlerine maddi yardımda bulunuyor, hatta gitmeden evvel mutlaka kendisi ile durumu olmayıp da gelecek olan Müslüman var mı diye teklif ediyordu. Ticaretinin kesada uğramaması, yahut hanımının izin vermemesi gibi bahaneler vb. şöyle dursun bunu düşündürecek her türlü davranıştan da uzak duruyorlardı.

Kardeşinin işlemiş olduğu hataları arkasından konuşmak şöyle dursun gıybet karışabilir diye iyiliklerini bile konuşmaktan ihtimam ediyorlardı. Onlar hanımlarına değil hanımları onlara itaat ediyordu, çocuklarının ağızlarından da asla sokak ağzı küfürler duymaz, çocukların eğitimleri bu nedenle çok önemseniyordu. Müşrik annelerine, babalarına yahut akrabalarına olmadıkları kadar kardeşlerinin üzerlerine eğiliyorlar, bunun aksinin olduğu izlenimini verecek davranışlardan uzak duruyorlardı. Birbirleri ile mal, para yarışı, işyeri üzerine iş yeri açmak şöyle dursun kazandıkları ile başka kardeşlerini borçlandırmak sureti ile onlara iş kuruyor, onların da kalkınmasına vesile oluyorlardı.

Baktım namaz vakti geldi, o nedenle rüyadan erken uyanmak durumunda kaldım, gördüğüm rüya kimine göre Asr-ı Saadet çizgisi gibi gelecek olsa da minimum Müslüman’ın hal ve davranışının bir örneğiydi. Yine de ne kadar etkilendiğimi anlatamam, keşke rüyanın devamını da görmeye devam etseydim de bu mutluluk biraz daha uzun sürseydi, ama dedim ya rüya işte ve her rüya gibi bu da bitmeli değil miydi?